Słowo kluczowe: tragizm istnienia

Filozofia siekiery. Fiodor Dostojewski: „Zbrodnia i kara”

Rodion Raskolnikow siekierą chce wymierzyć światu karę. Za nędzę, która prowadzi do odczłowieczenia i za straszliwe cierpienia ludzi. Sam żyje w upokarzającym ubóstwie, w maleńkim pokoiku, przypominającym trumnę, nędznym i smrodliwym, który sprzyja mrocznym myślom i ponurym nastrojom. Czuje  obrzydzenie … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , , | 5 Komentarze

O tragicznej alienacji. Fiodor Dostojewski: „Biesy”

W chaosie świata, z głębi ciemności wypełzają upiory. Żywią się rozkładem, zgnilizną i trupim ścierwem, a towarzyszy im diabelski chichot. Mikołaj Stawrogin stale odczuwa obecność w sobie złego ducha, osobistego demona, biesa wczepionego pazurami w jego duszę.  Wsącza on w … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , , | 3 Komentarze

Meandry rosyjskiej duszy. Fiodor Dostojewski: „Bracia Karamazow”

Rosyjska dusza jest rozpięta pomiędzy skrajnymi antynomiami. Z jednej strony sięga najciemniejszego dna, nikczemnego plugastwa i zła, z drugiej – dotyka świętości, wspinając się ku najwyższemu dobru. Pomiędzy jednym krańcem a drugim rozciąga się nieskończony obszar emocjonalnego pandemonium, ludźmi targają … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , , , | Wyślij komentarz

Filozofia rozkładu. Tomasz Mann: „Buddenbrookowie. Dzieje upadku rodziny.”

Schopenhauerowska wola, antynomie istnienia i diagnoza upadku – to wielkie tematy tej filozoficznej  powieści. Dzieje znakomitej, patrycjuszowskiej rodziny mieszczańskiej, żyjącej w Lubece, w połowie XIX wieku, są uniwersalną ilustracją powszechnej zasady świata, dlatego powieść ta inspiruje każdego czytelnika do intrygujących … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , , , | Wyślij komentarz

Filozoficznie o śmierci z wyboru. Stefan Chwin: „Samobójstwo jako doświadczenie wyobraźni”

„Gdybym nie mógł popełnić samobójstwa, już dawno bym się zabił” (Emil Cioran) W tej fascynującej rozprawie filozoficznej na temat samobójstwa pisarz sięga do historii kultury, prezentując ogromne bogactwo wątków i idei koncentrujących się wokół tematu. Razem z Autorem odbywamy pasjonującą … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Eseje filozoficzne | Tagi: , , | 3 Komentarze

O mrocznej legendzie i płynnej tożsamości. Jose Donoso: „Plugawy ptak nocy”

„Naturalnym dziedzictwem każdego, kto zdolny jest do życia duchowego, jest dziewicza puszcza, gdzie wyje wilk i skrzeczy plugawy ptak nocy.” (Henry James) Dom Ćwiczeń Duchowych w Chimbie należy do rodu arystokratycznego de Azcoitia. Spróchniały i pożarty przez ruinę, z nieskończonym … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , , , | Wyślij komentarz

O metafizyce bebechów. Witkacy: „Nienasycenie”

Powieść Witkacego przedstawia zdeformowany, groteskowy świat opętanych nienasyceniem ludzi, podążających do otchłani. Główny bohater – Genezyp Kapen (wszystkie nazwiska rodem z czystego absurdu) skupia w sobie kolejne etapy wtajemniczenia w życie, więc w nim  i poprzez niego poznajemy istotę opisywanego … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , | Wyślij komentarz

Podróż do kresu siebie. Agneta Pleijel: „Lord Nevermore”

Para przyjaciół od dzieciństwa, nierozerwalny splot wzajemnych kontekstów wewnętrznych, doskonały duet przeciwieństw i jedność  duchowa. Staś, czyli Witkacy i Bronio, czyli Bronisław Malinowski są bohaterami powieści szwedzkiej pisarki. Na okładce wyłania się tylko połowa twarzy, ale podążamy za drugą w … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , , , , | Wyślij komentarz

Mroczne studium pustki. Alberto Moravia: „Nuda”

Potwór egzystencjalny. Niemoc, marazm, nieruchomość, zastygła forma życia w śmierci, rozrzedzenie egzystencji, zastój myśli i uczuć, dławiący ucisk niemożności. Nuda jako forma istnienia przez  całe życie. Bohater powieści wie, że była z nim od zawsze i nie miała nic wspólnego … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , , | Wyślij komentarz

Burzliwa historia wędrującego genu. Jeffrey Eugenides: „Middlesex”

Hermafrodyta; Dwa geny – para rewolucyjnych szubrawców – kryjących się na piątym chromosomie, dramatycznie komplikują tożsamość płciową bohatera. „Wspólnie wysysają enzym, który zaprzestaje produkcji określonego hormonu.” Dlatego bohater urodził się dwukrotnie – po raz pierwszy jako dziewczynka i ponownie jako … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , , , | Wyślij komentarz