Słowo kluczowe: miłość

Miłosne arabeski. Marcel Proust: „W cieniu zakwitających dziewcząt” („W poszukiwaniu straconego czasu” – t.2)

W tej powieści – jak w  czułym sejsmografie duszy –  każda myśl, każde drgnienie wyobraźni, najsubtelniejsze wrażenia, są rozkładane na czynniki pierwsze, przyłapywane w momencie ich poczęcia, w ledwo przeczuwanym kształcie. Wehikuł czasu zabiera nas w podróż wewnętrzną bohatera do … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , , | Wyślij komentarz

W laboratorium pamięci. Marcel Proust: „W stronę Swanna” ( „W poszukiwaniu straconego czasu” – t.1)

Pomiędzy jawą i snem, w chwiejnych godzinach o nieokreślonej tożsamości, w krótkich stanach przebudzenia i ponownego zapadania w sen, przychodzą wspomnienia. Najważniejsze są te, które przechowuje pamięć emocjonalna. Marcel, bohater – narrator sięga pamięcią do swojego pokoju w Combray, kiedy … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , , , | Wyślij komentarz

Filozofia siekiery. Fiodor Dostojewski: „Zbrodnia i kara”

Rodion Raskolnikow siekierą chce wymierzyć światu karę. Za nędzę, która prowadzi do odczłowieczenia i za straszliwe cierpienia ludzi. Sam żyje w upokarzającym ubóstwie, w maleńkim pokoiku, przypominającym trumnę, nędznym i smrodliwym, który sprzyja mrocznym myślom i ponurym nastrojom. Czuje  obrzydzenie … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , , | 5 Komentarze

Gwiezdne ścieżki nocy. J.W. Goethe: „Faust” cz.I

Mędrzec i mag – doktor Faust, odwieczny mieszkaniec swej gotyckiej pracowni, stracił wiarę w sens swoich wysiłków. Zgłębił wiele dziedzin wiedzy, zdobył tytuły naukowe i zaszczyty, ale na starość poczuł daremność wszystkiego. Lata upłynęły mu na studiowaniu ksiąg, w których … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , , , | Wyślij komentarz

Nic nie ginie, nic nie zostaje stworzone. Andrew Miller: „Oczyszczenie”

Cmentarz Niewiniątek w osiemnastowiecznym Paryżu połyka trupy już od bardzo dawna. Rosną w głębi ziemi jak kolejne pokolenia na powierzchni. Przeszłość styka się tu z teraźniejszością, a życie ze śmiercią. Aż w końcu śmiertelny fetor dławi życie, trupia posiadłość rozprzestrzenia … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , , | Wyślij komentarz

Alchemia i miłość. Tomasz Mann: „Czarodziejska góra”

Sanatorium Berghof dla chorych na płuca mieści się na czarodziejskiej górze, osi świata, łączącej niebo i ziemię, wysokie i niskie, poziome i wertykalne. Kondensując  na wspólnej przestrzeni chorobliwe miazmaty  ludzi – cieni, wytwarza osobliwą, metafizyczną aurę przemiany, wydobywając na powierzchnię … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , , , | 9 Komentarze

Doskonała twarz zła. Jaume Cabré: „Wyznaję”

 Ta genialna książka katalońskiego autora, analizująca istotę zła,  skomponowana jest w formie spowiedzi – wyznania, a jednocześnie posiada cechy palimpsestu, spod głównej historii bowiem przezierają inne wątki, pochodzące z przeszłości, które domagają się swojego udziału w narracji, żądają prawa głosu, … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , | 2 Komentarze

O sztuce chwytającej za gardło. Patrick White: „Wiwisekcja”

Hurtle Duffield, cudowne dziecko w prostej rodzinie angielskich imigrantów żyjących w Australii przed I wojną światową, kilkuletni dorosły, uzdolniony artystycznie, obcy wśród swoich. Pożerany przez tęsknotę do innego świata, w którym światło i barwa otwierają drogę jego przeznaczenia, prześwietla ludzi … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , , | Wyślij komentarz

O istocie przemiany duchowej. Jadwiga Wais: „Gilgamesz i Psyche”

„Jak więdnie kwiat i młodość przemienia się w starość, tak kwitnie każdy stopień życia póki trwa, tak kwitnie każda mądrość, cnota i wytrwałość przez cały darowany jej kwitnieniu czas. Wołaniu życia musi serce nasze sprostać, pożegnać się i zacząć bez … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Eseje filozoficzne | Tagi: , , , , | Wyślij komentarz

Nietzscheańska idea wiecznego powrotu. Stefan Chwin: „Esther”

Sepiowa fotografia z dawnych lat, na której widnieje piękna kobieta, jest swoistym wehikułem czasu, którym wraz z bohaterami podążamy w głęboką przeszłość, gdzie losy rodziny Celińskich dramatycznie skrzyżowały się z losem uroczej guwernantki – panny Esther Simmel, która przyjeżdża z … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , | Wyślij komentarz