Dział: Literatura piękna

Piekielny chichot świata. Tomasz Mann: „Doktor Faustus”

Serenus Zeitblom, narrator opowieści o Adrianie Leverkühnie – genialnym kompozytorze –  uosabia odkryty przez Nietzschego żywioł apolliński. Umiarkowana, zdrowa natura, dążąca ku harmonii i rozsądkowi, spadkobierca niemieckich humanistów i miłośnik łaciny, greki oraz historii. Obcy jego naturze demonizm i żywioł … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , , , , , | 1 Komentarz

Alchemia i miłość. Tomasz Mann: „Czarodziejska góra”

Sanatorium Berghof dla chorych na płuca mieści się na czarodziejskiej górze, osi świata, łączącej niebo i ziemię, wysokie i niskie, poziome i wertykalne. Kondensując  na wspólnej przestrzeni chorobliwe miazmaty  ludzi – cieni, wytwarza osobliwą, metafizyczną aurę przemiany, wydobywając na powierzchnię … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , , , | 9 Komentarze

Filozofia rozkładu. Tomasz Mann: „Buddenbrookowie. Dzieje upadku rodziny.”

Schopenhauerowska wola, antynomie istnienia i diagnoza upadku – to wielkie tematy tej filozoficznej  powieści. Dzieje znakomitej, patrycjuszowskiej rodziny mieszczańskiej, żyjącej w Lubece, w połowie XIX wieku, są uniwersalną ilustracją powszechnej zasady świata, dlatego powieść ta inspiruje każdego czytelnika do intrygujących … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , , , | Wyślij komentarz

Doskonała twarz zła. Jaume Cabré: „Wyznaję”

 Ta genialna książka katalońskiego autora, analizująca istotę zła,  skomponowana jest w formie spowiedzi – wyznania, a jednocześnie posiada cechy palimpsestu, spod głównej historii bowiem przezierają inne wątki, pochodzące z przeszłości, które domagają się swojego udziału w narracji, żądają prawa głosu, … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , | 2 Komentarze

O sztuce chwytającej za gardło. Patrick White: „Wiwisekcja”

Hurtle Duffield, cudowne dziecko w prostej rodzinie angielskich imigrantów żyjących w Australii przed I wojną światową, kilkuletni dorosły, uzdolniony artystycznie, obcy wśród swoich. Pożerany przez tęsknotę do innego świata, w którym światło i barwa otwierają drogę jego przeznaczenia, prześwietla ludzi … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , , | Wyślij komentarz

Pierwotna mądrość baśni. Ursula K. Le Guin: „Czarnoksiężnik z Archipelagu”

„Tylko w milczeniu słowo, tylko w ciemności światło, tylko w umieraniu życie – na pustym niebie jasny jest lot sokoła” (Pieśń o stworzeniu Ea ) Pierwsza część ogromnego dzieła pt. „Ziemiomorze” – powieści z gatunku fantasy – wprowadza czytelnika w … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , , , | Wyślij komentarz

O mrocznej legendzie i płynnej tożsamości. Jose Donoso: „Plugawy ptak nocy”

„Naturalnym dziedzictwem każdego, kto zdolny jest do życia duchowego, jest dziewicza puszcza, gdzie wyje wilk i skrzeczy plugawy ptak nocy.” (Henry James) Dom Ćwiczeń Duchowych w Chimbie należy do rodu arystokratycznego de Azcoitia. Spróchniały i pożarty przez ruinę, z nieskończonym … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , , , | Wyślij komentarz

Saga przeklętego rodu. Gabriel Garcia Marquez: „Sto lat samotności”

W mitycznej wiosce Macondo, w urzekającym świecie pomiędzy jawą i snem,  żyje wraz ze swoją rodziną Jose Arcadia Buendia – założyciel osady i  szalony odkrywca, obłąkany poszukiwacz skarbów wyobraźni, animator cudownej strony świata. Gorączka duszy płonie w nim permanentnie, ciało … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , , | Wyślij komentarz

O głębi powierzchni. Stefan Chwin: „Dolina Radości”

Zakładać i zdejmować twarze, przymierzać jak ubrania, tworzyć je jak dzieła sztuki,  być fantastycznym demiurgiem kreującym z wyobraźni swoje życie – samowolne i kapryśne, nieuchwytne i intrygujące, własne do rozkoszy najwyższej, gdyż wybrane z tysiąca możliwości istnień. Geniusz – makijażysta, … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , , | 4 Komentarze

Nietzscheańska idea wiecznego powrotu. Stefan Chwin: „Esther”

Sepiowa fotografia z dawnych lat, na której widnieje piękna kobieta, jest swoistym wehikułem czasu, którym wraz z bohaterami podążamy w głęboką przeszłość, gdzie losy rodziny Celińskich dramatycznie skrzyżowały się z losem uroczej guwernantki – panny Esther Simmel, która przyjeżdża z … Czytaj dalej

Udostępnij na:
Dział: Literatura piękna | Tagi: , , | Wyślij komentarz